sosyomat.com

13

Çöp Poşetindeki Ruh - 3

0 yorum var - 17 Aralık 2007 19:32

Neydi kaçan?Nefes almaksızın peşinden koştuğumuz,kovalamaktan yorulduğumuz,kaybetmekten korktuğumuz...
Sanki beyaz bir ışık;aslında görülemeyecek kadar uzakta ama ışığı gölgen kadar yakınında.Parlaklığı göz alıcı,kaynağı bilinmeyen bir kuytuda saklı.
Ya da bir su;manasız bir sızıntıdır görünen ama mutluluğu fark edersin berraklığında.İçmek için mutluluğun özünden alırsın avuçlarına.Sıkıca kapatırsın ellerini ama o yavaşça akıp gider avuçlarından.
Belki de bir roman;sayfalarca kalınlıkta ama bu romanda sana ait olan sadece tek bir sayfa.Ya tamamlanmamıştır bu sayfa ya da fark edersin senin olduğunu okumaya zamanın olmadığı bir anda...
Belkide bir hedef tahtasıdır;tam on ikiden vurulmayı bekleyen.Hedefe yönelir,nişan alır,atarsın okunu.Ya ıskalarsın hedefi ya da okların tükenir tam da kendine en güvendiğin anda.
Nereye kadar bu sonu gelmeyen,zamansız kaçışlar?..Aslında ne bir ışık ne bir su ne bir roman ne de bir dart...Biliyorum sensin bu!Sana söylüyorum "Hayat!"yetmedi mi yaşadığım aldanışlar,kapıldığım boş umutlar?..Ama yok artık!Saltanatın buraya kadarmış.Benden bu kadar!Sana ihtiyacım yok artık.Sen gel peşimden.Oynadığın bu kovalamacada ebe sensin bundan sonra.Unutma kuralları sen koydun.Beni yakalayabilmek için hızlı olmam gerekli.Eee...Ne diyeyim artık? RASTGELE!..Ben koşmaya başladım bile!..